Μάθημα : ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ο Ηράκλειτος, ο μεγάλος Εφέσιος σοφός, έζησε γύρω στο 400 π.Χ.

Ευβουλία - σύμφωνα με τον Πρωταγόρα - είναι η ικανότητα ή να κυβερνάς με τον καλύτερο τρόπο το νοικοκυριό σου ή να γίνεις ασυναγώνιστος πολιτικός και στα έργα και στους λόγους.

Ο Αριστοτέλης δε στηρίχτηκε στους προηγούμενους διανοητές για τη συγγραφή των Ηθικών Νικομαχείων.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η ευδαιμονία και η αρετή ήταν δύο άσχετες μεταξύ τους έννοιες.

Ο Πρωταγόρας υποσχόταν ότι με την ευβουλίαν θα μετέδιδε στους μαθητές του την ικανότητα να σκέφτονται σωστά α) για τις υποθέσεις του σπιτιού τους και β) για τις υποθέσεις της πολιτείας.

Στο Γʹ βιβλίο των Ηθικών Νικομαχείων ο λόγος είναι αποκλειστικά για τις ηθικές αρετές.

Ο σοφιστής Πρωταγόρας υποστήριζε πως ήταν σε θέση να διδάσκει στους μαθητές του την εὐδαιμονίαν.

Ο Αριστοτέλης πίστευε πως την ευδαιμονία τους οι άνθρωποι μόνο με την κατάκτηση της αρετής μπορούν τελικά να την εξασφαλίσουν.

Τα "Ηθικά Νικομάχεια" είναι, σχεδόν στο σύνολό τους, μια διεξοδικότατη διερεύνηση της αρετής.

Ο Δημόκριτος είχε πει «εὐδαιμονίη ψυχῆς καὶ κακοδαιμονίη» που σημαίνει είναι υπόθεση της ψυχής η ευδαιμονία και η κακοδαιμονία»

Η ψυχή κατά τον Αριστοτέλη χωρίζεται σε τρία μέρη:

Ο Αριστοτέλης κατέληξε να διακρίνει τις ανθρώπινες αρετές σε ηθικές και διανοητικές.

Η ηθική και η αρετή ανήκαν στις καινούργιες τέχνες την εποχή του Αριστοτέλη.

Ο όρος ευδαιμονία βρισκόταν πολύ κοντά αρχικά στον όρο εὐτυχία, αφού, όπως εκεί (στην εὐτυχία), έτσι και εδώ (στην εὐδαιμονία) εννοείται κάτι που δεν το πετυχαίνει ο άνθρωπος από μόνος του, αλλά κάτι που, για να το αποκτήσει, πρέπει να το ζητήσει με προσευχή από τον θεό

Διάφοροι στοχαστές από τα μέσα περίπου του 5ου αιώνα π.Χ. προσπάθησαν —με συζητήσεις και με γραπτές πραγματείες— να ορίσουν το περιεχόμενο και τους στόχους δύο νέων “επιστημών” (τεχνῶν) : της ηθικής και της αγωγής.

Η λέξη, εὐδαιμονία. είχε από την αρχή τη σημερινή της σημασία.

Στο Βʹ βιβλίο των Ηθικών Νικομαχείων ο λόγος είναι αποκλειστικά για τις διανοητικές αρετές.

Ερμηνεία των φράσεων των αρχαίων διανοητών για το πιο μεγάλο αγαθό που επιδιώκουν με τις πράξεις τους οι άνθρωποι

Φράση του Δημόκριτου είναι η εξής: «εὐδαιμονίη οὐκ ἐν βοσκήμασιν οἰκεῖ οὐδὲ ἐν χρυσῷ. ψυχὴ οἰκητήριον δαίμονος», που πάει να πει: «η ευδαιμονία δεν κατοικεί = δεν έχει να κάνει με τα πλούσια κοπάδια και με το χρυσάφι. η ψυχή είναι η κατοικία του δαίμονος = με την ψυχή έχει να κάνει ο δαίμων». (ίσως ήθελε να πει: η ευδαιμονία και η κακοδαιμονία).

Τα Ηθικά Νικομάχεια οφείλουν το όνομά τους στον πατέρα ή στον γιο (Νικόμαχο) του Αριστοτέλη, που πέθανε έφηβος.