Μάθημα : ΛΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΥΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ (Α)

Τι σημαίνει για έναν μαθητή Ελληνικών ότι «τα σχήματα λόγου κάνουν το ύφος πιο παραστατικό»; Ολίγα· εξακολουθούμε, όμως, να θέτουμε το ίδιο ερώτημα και να προσδοκούμε την ίδια απάντηση. Οι στρεβλώσεις της φορμαλιστικής διδασκαλίας των γλωσσικών μαθημάτων αποτελούν αιτία που οι μαθητές πέφτουν θύματα του λειτουργικού αναλφαβητισμού. Μια λύση είναι να μην ξεκινούμε από τη θεωρία, αλλά από τη λογοτεχνία. Η Γραμματική είναι απλώς ένα βιβλίο – πανέμορφο,  άρα και ουσιώδες σε σχέση με τα κείμενα αναφοράς. Εξάλλου, η μεταφορά, η εικονοποιία κ.τ.λ. δεν ταυτίζονται λειτουργικά μεταξύ των συγγραφέων. Ένας στόχος του αναγνώστη λοιπόν θα ήταν να συντάξει τη «γραμματική του συγγραφέως», όχι ως κάποια ορολογία, αλλά ως προσωπικό χάρτη αναγνώρισης του στυλ: έτσι αναπτύσσεται η κριτική ικανότητα· ειδάλλως απλώς βασανίζουμε μαθητές. Εφέτος αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε τον παραπάνω προβληματισμό επεξεργαζόμενοι κείμενα Λυρικής Ποίησης, που ακριβώς λόγω της φύσης τους να αναδεικνύονται μέσω εμφατικών «κειμενικών δεικτών» προσφέρονται για τέτοια εμβάθυνση.